Het is een jaar waarin de oranjekoorts in onze regio tot een kookpunt stijgt. Op 27 april 2026 is het zover: Dokkum is het stralende middelpunt van Nederland. Koning Willem-Alexander, Koningin Máxima en de rest van de koninklijke familie wandelen door onze historische straatjes, langs de grachten en over het keerpunt van de Elfstedentocht. Een dag van feest, Friese trots en koninklijke ontmoetingen op eigen bodem.

Maar nog voordat de koninklijke stoet door de stad trekt, mochten wij in onze eigen kring al een bijzonder 'koninklijk' moment beleven. De jaarlijkse lintjesregen bracht dit jaar een wel heel terechte onderscheiding voort. Burgemeester Haga mocht namelijk een lintje opspelden bij iemand die meer dan achtenveertig jaar lang de onmisbare motor van onze kerkelijke gemeenschap is geweest: Kor van der Veen.

Het is een moment waar we als gemeente stil van worden en tegelijkertijd ontzettend trots op zijn. We mochten getuige zijn van het moment waarop de burgemeester de woorden uitsprak die we allemaal al lang in ons hart wisten: “Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd…”
Kor van der Veen verdiende een koninklijke onderscheiding. En laten we wel zijn: meer dan verdiend!

Meer dan achtenveertig jaar aan kerkelijke werkzaamheden. In een wereld van snelle wisselingen en vluchtige contacten is dat een prestatie van Bijbelse proporties. Terwijl het koninklijk gezelschap straks door Dokkum loopt om de regio te eren, eert de samenleving met dit lintje een man die meer dan achtenveertig jaar lang, vaak in de luwte, zijn handen uit de mouwen stak voor de Here God en Zijn gemeente.

Het bezoek van de Oranjes aan Dokkum herinnert ons eraan hoe mooi het is om ergens bij te horen, om samen feest te vieren. Maar het lintje van Kor herinnert ons aan de fundering van dat alles: trouw. De koninlijke familie brengt een bezoek van een paar uur, maar Kor gaf ons een 'bezoek' van meer dan achtenveertig jaar. Altijd aanwezig, altijd dienend.

Het is een prachtige symboliek: de aardse koning komt naar onze omgeving, terwijl wij een broeder in ons midden hebben die bijna vijf decennia lang de Hemelse Koning dient. Twee werelden die elkaar deze maand even raken. Want hoewel het lintje op de revers van Kor een teken is van aardse waardering, weten wij dat de echte 'beloning' voor al die jaren trouw al lang verankerd ligt in de genade van de Here God.

Als we straks langs de route in Dokkum staan te zwaaien naar Willem-Alexander en Máxima, laten we dan ook even een moment van dankbaarheid hebben voor de 'stille koningen' in ons midden. Voor mensen als Kor, die laten zien dat echte grootheid niet in een titel zit, maar in bijna vijftig jaar lang omzien naar de naaste.
Kor, van harte gefeliciteerd met uw meer dan verdiende onderscheiding. Het is de kroon op uw werk, onder de zegen van de allerhoogste Koning.

Kees